Oun Wongwiang groeide op in een kleine hut in Bangkok, achter het woonhuis van zijn ouders.

Niemand bezocht hem, behalve om eten voor de deur achter te laten. Zijn familie negeerde hem,

omdat hij lepra had. Ze waren bang dat ze ermee besmet zouden raken als ze te dicht bij hem

zouden komen. Oun hoorde van het McKean Rehabilitatie Centrum en vertrok ernaartoe voor

behandeling. Omdat hij geen plek had om naar terug te keren, verbleef hij hier tot zijn 24ste.

Behandeling tegen lepra kwam voor hem te laat. Er kon niet worden voorkomen dat zijn handen en

voeten verminkt raakten door de ziekte. Ondanks de verminkingen leerde hij hout bewerken.

Vandaag de dag heeft hij 80 werknemers in dienst, verspreid over 15 dorpen in de Chiang Mai

omgeving. Sommige werknemers werken in een werkplaats waar groepen van 20 mensen betrokken

worden bij de verschillende stadia in de ontwikkeling van een productie. Anderen werken vanuit huis.

Oun verteld dat hij het geweldig vindt om zoveel mensen aan werk te kunnen helpen. Deze mensen

zijn afhankelijk van hem kwa werk. In het verleden had hij wel eens niet genoeg werk voor iedereen.

Hij moest mensen dan naar huis sturen, wat hij erg moeilijk vond. Door de aankoop van dit product

met bijzondere achtergrond houd u mensen die het hard nodig hebben aan het werk.

Hout is een natuurproduct welke kan uitzetten en krimpen als gevolg van verschil in temperatuur en

vochtigheid. Om dit te voorkomen kunt u het beste direct zonlicht vermijden. Zet het product ook niet

bij CV of TV. U verzorgt en voedt het hout, door deze regelmatig in de was te zetten.